Juweliers Vandeweyer

Diamant wordt ‘de koning der edelstenen’ genoemd. Diamant bestaat uit zuivere koolstof die kristalliseert onder hoge druk en temperatuur. Veel mensen vergissen zich hier wel eens in, maar diamant is dus de grondstof en briljant is een bepaalde slijmvorm.

Waarde van de diamant:

De 4 factoren die de waarde van de diamant bepalen kan men best in het Engels onthouden met de 4 C’s:

• Clarity = zuiverheid

De zuiverheid van de diamant varieert op een schaal van loepzuiver tot onvolmaakt.
Wat bepaald de zuiverheidsgraad?

1. Zowel insluitsels (intern) als oneffenheden (extern)
2. de grootte, het aantal en de plaats van de onzuiverheden
3. de ligging van de interne en externe kenmerken
4. de belangrijke structuurverschijnselen
5. de kleur en transparantie van onzuiverheden

Slechts een beperkt aantal diamanten is loepzuiver, d.w.z. dat ze volledig vrij van onzuiverheden zijn wanneer ze door een expert onder een loep (10x vergrotend) bekeken worden.

• Colour = kleur

Men kent een bijna onbegrensde kleurenrijkdom bij diamant, gaande van wit, roos naar rood, blauw, groen, geel en bruin tot zelfs zwart. Met uitzondering van enkele diamanten in fantasiekleuren ("fancies") zoals blauw, roze, paars of rood, is de kleurloze diamant, de exceptional white (D+), de meest waardevolle en de meest gegeerde.

• Carat = gewichtseenheid

De standaard gewichtseenheid voor diamanten en voor de meeste edelstenen is de karaat. 1 Karaat is gelijk aan 200 milligram.
Niet te verwarren met karaat voor goud dat het percentage puur goud aangeeft. Wanneer andere waardebepalende factoren gelijk zijn, kan worden gesteld dat de waarde van de diamant stijgt naarmate het gewicht toeneemt.

Bij perfect geslepen briljanten (zie verder) geldt volgende regel:

Aan de steen wordt een bepaalde slijpvorm gegeven zoals ronde briljant, ovaalvorm, markiesvorm, peervorm, hartvorm en smaragdvorm,…

Cut verwijst naar de interne verhoudingen en afwerkingsgraad van een geslepen diamant en wordt ook wel eens maaksel genoemd.

De verhoudingen verwijzen naar de relatie grootte-hoek tussen de facetten en de verschillende delen van de diamant. Als deze verhoudingen ideaal zijn, zal de diamant erg schitteren.

Onder afwerking verstaan we de vorm en de plaats van de facetten en het slijpen.
Het slijpen beïnvloedt zowel het gewicht als de schittering van de diamant. Dit heeft dan ook tot gevolg dat men soms de steen iets minder perfect zal slijpen, als men daardoor het gewicht van de steen iets groter kan houden.
Naarmate de verhoudingen en de afwerking meer en beter balanceren, zal ook de waarde van de diamant stijgen.